به گزارش سراج24؛جواد رستمی: در اسلامِ پیش از عاشورا، سالهای مبارزه و ایستادگی پیامبر اکرم(ص) مقابل ظلم و ستمِ اهل جهل و جنود شیطان، نماد مقاومت بود؛ آنجا که یارانش زیر سنگهای داغ حجاز و انواع شکنجههای بیرحمانه دشمن، ذرهذره جان میدادند اما بهواسطه دریافت روح بندگی و رسیدن به یقین و باطن دین، با احداحد گفتن، یگانگی خدا مقابل خدایان رنگارنگ و متعدد اما زبون و ناتوان بتپرستان را فریاد میزدند و درنهایت با شهادت، راجعون الیالله میشدند.
عاشورا که چهرهای درخشانتر و قرائتی سوزانتر از مقاومت و ایستادگی مقابل فوران ظلم و ستم بود، تا ابد بر تارک اسلام بهعنوان نماد مقاومت میدرخشد و سند زنده بودن کاملترین دین در پسِ ادیان مختلف شد. پویایی جریان مقاومت با امید و نگاه به آینده، قوت میگیرد؛ آیندهای که وعده صادق حق، یعنی ظهور حضرت حجت(عج)، را نوید میدهد و همچون دو بال، پر پرواز تشیع را تشکیل داده است تا اوج سبک زندگی اسلامی درمیان انواع ادیان و فِرق و گرایشها را نشان دهد.
مقاومت و مهدویت
با این مقدمه، علت توجه حضرت آیتالله علمالهدی، نماینده ولیفقیه در خراسان رضوی، به مقوله مقاومت و مهدویت توأمان، روشن میشود که بهواسطه سایه شخصیت سیاسی وی بر جایگاه علمی او مورد غفلت واقع شده است، حال آنکه ایشان در دروس خویش جدای از سخنرانیها، خطبهها و ساحتهای مختلف روحانیت، به موضوع مقاومت در خارج فقه و مهدویت در خارج تفسیر پرداخته است. ازآنجاییکه جامع اهداف نزول قرآن، هدایت انسان است، این امر با ابزار و روشهای مختلف در قرآن انجام میشود که خبر از آینده، یکی از آن موارد است.
انسان، مشتاق دانستن از غیب و امور مخفی است؛ اینکه آینده چه خواهد شد؟ چه بر سر دنیا میآید و چگونه خواهد شد؟ آیا عدل و دادِ وعدهدادهشده با پیروزی مظلوم بر ظالم و ظفر حق بر باطل، میسر میشود؟ جواب همه این سؤالات، نتیجهاش بر رفتار انسان مؤثر است؛ چراکه آیندهنگری دارد و با خود میگوید اگر اخبار آینده چنان که گفتهاند اتفاق میافتد، وظیفه من چیست؟ چه باید کرد؟ آیا در این راه با مقاومت، متحمل سختی و رنج و محن شود یا اینکه به خوشی، بیخیالی و دنیادوستی روی آورد و از درد و رنج ایستادگی، دوری کند؟
ایستادگی مقابل ظلم و ستم
قرآن و عترت همیشه انسان را به حقطلبی، مقاومت و ایستادگی مقابل ظلم و ستم فراخواندهاند و نوید پیروزی در صورت پایمردی بر سر عقیده و دین و ایمان را دادهاند. حوادث صدر اسلام بهویژه عاشورا تکلیف انسان عقلمدار و با دین و دیانت را روشن کرده است؛ راه رستگاری را بر صراط مستقیم حق که مبتنیبر بیارزشی دنیا با همه ظواهر زیبا و فریبندهاش است، درمقابل ارزشهای انسانی و دینی که با وعده معاد استوار شده است، نشان میدهد. در دل این سبک زندگی، مقاومت، تنها نیست، بلکه امید به آینده با گزاره مهدویت است که به آن جان میدهد، تا جایی که بر سر عقیدهاش جانفدایی میکند.
این رمز ماندگاری اسلام با قرائت شیعه بوده است که تا به امروز در همه ادوار تاریخ، دشمنان را به ستوه آورده و با هر حیله و نیرنگ، زور و قدرت و امکانی، آنها را به شکست فکری و عملی کشانده است. درحقیقت، مهدویت موتور محرک مقاومت است تا بدان پویایی ببخشد و از سکون و انفعال به فعل و حرکت مداوم برسد و جریانی زنده را در طول تاریخ خیروشر راهبری و هدایت کند. از اینرو آیتالله علمالهدی(دامظله) در طول سالهای متمادی در مسئولیتهای مختلف، از مقاومت دم زده و مهدویت را همراه آن تبیین کرده است که روشنترین نمونه آن در ارائه علمی وی در دروس خارج فقه و تفسیر، بروز و ظهور دارد.
ثمره این جهاد علمی، به دو خروجی مکتوب به نام کتاب «فقه مقاومت» و دیگری «مهدویت در قرآن»، منتهی شده است که ما نیز برای ترویج آن زین پس، از این خرمن علمی مهدویت در قرآن به حول و قوه الهی، به خوشهچینی میپردازیم.
برگرفته از کتاب «مهدویت در قرآن»
به قلم آیتالله سید احمد علمالهدی



